Gorące tematy: Wolni i Solidarni Smoleńsk Zostań BLOGEREM! RSS Kontakt
Uwaga! Wygląda na to, że Twoja przeglądarka nie obsługuje JavaScript. JavaScript jest wymagany do poprawnego działania serwisu!
680 postów 9062 komentarze

Prawda zawsze zwycięża!

AdNovum - Jeśli chcesz zbudować dom, który będzie służył pokoleniom, zadbaj o jego mocny fundament.

Iustitias Vestras Iudicabo.

ZACHOWAJ ARTYKUŁ POLEĆ ZNAJOMYM

Są w polskim wymiarze sprawiedliwości rody prawnicze, które jak klamra spinają ciągłość specyficznej filozofii interpretowania prawa. Można przyjąć, że te swoiste dynastie będą obecne nawet w kolejnych odmianach PRL-u: III, IV czy też nawet V RP.

APARAT ZNIEWOLENIA I DEPRAWACJI PAŃSTWA POLSKIEGO cz. 31

Sędziowska dynastia- ppłk Roman Kryże.

Poza zatwierdzeniem Kary Śmierci na Rotmistrzu Witoldzie Pileckim, którego swego czasu europarlamentarzyści PiS-u usiłowali wylansować jako symbol ofiar totalitaryzmu bolszewickiego, ppłk Roman Kryże jako sędzie NSW zatwierdzał jeszcze wiele podobnych wyroków, w ewidentnie sfingowanych procesach politycznych.

Ale zanim przedstawię Państwu kilka najważniejszych z nich chciałbym jeszcze zatrzymać się przy mało znanym życiorysie tego sędziego, którego jakieś siły chcą najwyraźniej ukryć w cieniu. Dowodem na to, jak i w przypadku innych sędziów NSW i WSR-ów, jest brak obszernych notatek dokumentujących ich życie i karierę w Wikipedii, a jeśli już one są to są okrojone do minimum i nie zamieszcza się przy nich ich zdjęć. Tak więc jesteśmy świadkami ukrywania prawdy historycznej przed przyszłymi pokoleniami polaków, dla których okres komunizmu staje się białą plamą. Pytanie jest: Po co oni to robią i jaki mają w tym ukryty cel?

Ppłk LWP Roman Kryże- sędzia NSW.

Urodził się 4 lipca 1907 roku we Lwowie jako syn Tomasza i Aleksandry z domu Jóźwiak. W 1930 roku ukończył Wydział Prawa na Uniwersytecie Adama Mickiewicza w Poznaniu. W nawiasie dodam, że na środowisko studentów jak i pracowników naukowych Wydziału Prawa tego Uniwersytetu duży wpływ odgrywała organizacja masońska. Po studiach przeszedł wszystkie drogi praktyki sądowniczej w Sądzie Grodzkim w Grudziądzu, a więc: aplikację, asesurę, aż po nominowanie na sędziego. We wrześniu 1939 roku powołany zostaje jako rezerwista do odbycia służby wojskowej w stopniu podporucznika w 65 PP. Od 18 września 1939 roku dostaje się w ręce niemców i umieszczony w różnych Ofagach, gdzie przebywa do 5.02.1945 roku tj. do czasu wyzwolenia obozu przez Armię Czerwoną.

Następnie wcielony do Wojska Polskiego bierze udział w walkach o Wał Pomorski, gdzie zostaje ranny. Po zakończeniu działań wojennych od 14.05.45r do 3.07.1945 roku pracuje jako sędzia w Sądzie Grodzkim w Grudziądzu. Pod wpływem znajomości jakie zawarł w I Armii Ludowego Wojska Polskiego i obiecanej mu szybkiej kariery w sądownictwie wojskowym zgłasza chęć pracy w NSW.

W dniu 3.07.1945 roku (a więc po dwóch miesiącach pracy jako sędzia grodzki w Grudziądzu) zostaje awansowany na stanowisko sędziego Wydziału I NSW, na którym to stanowisku orzeka do 31.10.1950 roku. Od 31.10.50r do 11.08.1955 roku pełni funkcję sędziego w Wydziale II NSW. 11.08.1955 roku przeniesiony zostaje w stopniu podpułkownika do rezerwy i awansuje na sędziego Sądu Najwyższego, gdzie pracuje na stanowisku sędziego do emerytury i przeniesienia go w stan spoczynku. Zmarł w Warszawie 23.03.1983 roku.

Jako sędzia okresu instalowania bolszewickich władz pod nazwą Polski "ludowej" wydał wiele wyroków w tym również wyroków Kar Śmierci na żołnierzy i działaczy politycznych powojennego podziemia niepodległościowego. Z wyroków tych co najmniej 8 było typowymi zbrodniami sądowymi.

Pokrótce przedstawię niektóre z nich:

1. Adam Doboszyński.

Skazany na wyrok KS przez WSR i zatwierdzony przez NSW w składzie: płk Kazimierz Drohomirecki- przewodniczacy składu orzekającego, ppłk Roman Kryże i mjr Leo Hochberg.

Adam Doboszyński w swej mowie przed wydaniem wyroku wypowiedział oto te słowa:

"I  w  tej  chwili  w  obliczu  śmierci,  której  żąda  dla  mnie  pan  prokurator,  którą  złożyłem  już raz  na   tej sali....najświętszą  dla  mnie  przysięgę  na  rany  i  mękę  Chrystusa,  i -  dodam  w  tej  chwili-  na zbawienie  mojej  duszy,  że  nie  byłem  nigdy  na służbie  niemieckiej  ani  amerykańskiej,  ani żadnej  innej".

W przypadku A.Doboszyńskiego Bierut nie skorzystał z prawa łaski i wyrok wykonano w więzieniu mokotowskim w dniu 29 sierpnia 1949 roku, gdzie został zamordowany strzałem w tył głowy przez mokotowskiego kata st. sierżanta Śmietańskiego. Zwłoki Adama Doboszyńskiego najprawdopodobniej- tak jak i wielu innych żołnierzy AK straconych w mokotowskim więzieniu-  zostały wrzucone do bagna, na którym stoi dziś Stadion Narodowy.

Adam Doboszyński urodzony w  1904 roku w Krakowie, syn adwokata i posła do parlamentu austriackiego, jeden z głownych ideologów ruchu narodowego, pisarz i publicysta. Po kampanii wrześniowej przedostał się do polskich sił zbrojnych na Zachodzie. Za zasługi bojowe został udekorowany trzktotnie Krzyżem Walecznych oraz francuskim Croix de Guerre. W czasie pobytu w Wielkiej Brytanii za krytykę polityki ugodowej wobec Rosji rządu Władysława Sikorskiego zostaje internowany przez polskie władze emigracyjne w obozie na wyspie Bute w Szkocji. Po zakończeniu wojny potajemnie wraca do Polski, gdzie usiłuje połączyć środowiska prawicowe we wspólnym froncie koalicji antybolszewickiej. 3 lipca 1947 roku zostaje aresztowany przez funkcjonariuszy UB.

2. Włodzimierz Marczewski.

Został aresztowany 7 stycznia 1947 roku i po długotrwałych torturach w pokazowym procesie przed WSR zostaje skazany na wyrok KS. Wyrok z ramienia NSW został zatwierdzony przez ten sam skład jak w sprawie A. Doboszyńskiego. B.Bierut nie skorzystał z prawa łaski i wyrok wykonano w mokotwoskim więzieniu strałem w tył głowy przez sierżanta Śmietańskiego w dniu 10 marca 1948 roku. Zwłoki Marczewskiego pogrzebano potajemnie na Służewcu.

Włodzimierz Marczewski urodził się w 1891 roku, był żołnierzem Armii Polskiej generała Józefa Hallera, w czasie  II W.Ś. związany był z Narodową Organizacją Wojskową, a po niej z Narodowym Zjednoczeniem Wojskowym.

3. Płk Wacław Lipiński.

Aresztowany 8 stycznia 1947 roku przez funkcjonariuszy UB. Podczas przeszukania w fajce ubowcy znajdują ukryty w niej list do Mikołajczyka, w którym wzywał go do podjęcia decyzji o bojkocie wyborów do Sejmu Ustawodawczego przewidując, że komuniści dopuszczą się ich sfałszowania.

Fakt jego aresztowania w swoim "Dzienniku" odnotowała Maria Dąbrowska, następującymi słowami:

"Rząd  chce  sprowokować   zamieszki,  a  nawet  wojnę  domową,  żeby  usprawiedliwić  represje. Wieczna metoda wszystkich rządów policyjnych."

Ksiądz Józef Zator-Przytycki, współwięzień w więzieniu mokotowskim Wacława Lipińskiego wspominał:

"Płk  Lipiński  trzymał  się  podczas  śledztwa  wspaniale,  Różańskiemu  zawsze  radził  by  pakował  swoje  rzeczy,  bo  w  ostatniej  chwili  nie  zdoła  uciec."

27.12.1947 roku sąd I Inastancji w składzie: przewodniczący-ppłk Franciszek Szeliński, mjr Ignacy Markiewicz, mjr Bolesław Libicki, skazał płk Wacława Lipińskiego na wyrok KS za szpiegostwo. Wyrok w dniu 4 kwietnia 1948 roku zatwierdził NSW, wśród sędziów orzekajacych znalazł się również Roman Kryże. Wyrok niższej instancji został podtrzymany mimo, że o ułaskawienie Wacława Lipińskiego apelowali m.in. środowiska żydowskie, gdyż Lipiński wielu żydów osobiście ukrywał w czasie okupacji niemieckiej.

W marcu 1948 roku Bierut skorzystał z prawa łaski zamieniając wyrok na karę dożywotniego więzienia.

4 kwietnia 1949 roku płk Wacław Lipiński zmarł w tajemniczych okolicznościach w więzieniu we Wronkach. Przed tajemniczą śmiercią płk Lipińskiego więzienie to wizytował Różański, który podczas rozmowy z Nim powiedział, że:

"Pomimo ułaskawienia wyrok na nim zostanie wykonany".

5. Tadeusz Pleśniak.

Skazany na wyrok KS przez WSR w Rzeszowie w dniu 7 września 1948 roku. Przewodniczącym rozprawy był szef tego sądu, mjr Wacław Pietroń- późniejszego adwokata w Opolu. Wyrok został zatwierdzony przez skład sędziowski z sędzią NSW- Romanem Kryże.  17 stycznia 1949 roku o godzinie 20,30 na dziedzińcu Zamku Lubomirskich w Rzeszowie wyrok został wykonany.

Tadeusz Pleśniak był zastępcą dowódcy II Rejonu Obwodu AK "Jarosław", organizator tajnego nauczania, następnie członek organizacji "NIE" ("Niepodległość") i Delegatury Sił Zbrojnych, w Okręgu "WiN" ("Wolność i Niezawisłość") Rzeszów odpowiedzialny za  propagandę i wywiad.

6. Stefan Ignaszak.

Aresztowany 7 listopada 1945 roku.12 sierpnia 1946 roku skazany przez WSR w Warszawie za "szpiegostwo" na wyrok KS.

30 sierpnia 1946 roku NSW w składzie: płk Kazimierz Drohomirecki, ppłk Roman Kryże i ppłk Marian Bartoń zatwierdzili wyrok KS na "cichociemnego"- Stefana Ignaszaka.

Wyrok został zmieniony w drodze "łaski" na 10 lat, a następnie na 5 lat, więzienia przez B.Bieruta.

Stefan Ignaszak w marcu 1943 roku został zrzucony na teren okupowanej przez niemców Polski, gdzie jako oficer II Wydziału KG AK zajmował się rozpracowywaniem m.in. tajnej niemieckiej broni V-1 i V-2. Następnie był uczestnikiem walk w Powstaniu Warszawskim. Od marca 1945 r był członkiem Delegatury Sił Zbrojnych i komórki wywiadowczej "Lombard".

W wolnej Polsce Stefan Ignaszak został Prezesem poznańskiego Okręgu Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej.

CDN.

Pozdrawiam.

Nazdjęciu płk Wacław Lipiński.

 

 

 

 

 

 

 

KOMENTARZE

OSTATNIE POSTY

więcej

ARCHIWUM POSTÓW

PnWtŚrCzPtSoNd
     12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930

ULUBIENI AUTORZY

więcej